HOND
verhalen over honden en hun bazen
verhalen met humor - hilarisch en soms droevig
Loes de Keuning schreef verhalen met haar eigen honden in de hoofdrol ....meer
ter kennismaking
iedere maand een verhaal
het zijn er 23, dus in december 2010 heeft u het boekje uit
wilt u zo lang niet wachten? kopen kan ook voor € 9,95
plus € 2,= verzendkosten
2009 januari: MENSEN EN HONDEN - februari: VALENTIJN - maart: SLORDIG PLASSEN - april: ANDERE DOKTER - mei: EINDE EN WEER EEN BEGIN - juni: DWEILEN MET DE KRAAN OPEN - juli: UITLAATHULPJE - augustus: WAT HEET! - september: LEKKERE TREK - oktober: STIL ZIJN - november: EEUWIGE TROUW (1) - december: EEUWIGE TROUW (2)
2010 januari: ZUCHT! - februari: NAAR SCHOOL - maart: NIEUWE BUURVROUW - april: EEUWIGE TROUW (3) - mei: BANG - juni: PRETTIG WEEKEND - juli: SJOON KOET - augustus: VAASJE - september: BALLEN - oktober: VERNIS - november: EEUWIGE TROUW (4)
verhaal van september 2010
Vernis
Nog een dag of tien schat ik, dan moet Hond weer loops worden. Ik zie er nu al tegen op; Hond drie weken aan de riem en opletten voor loslopende reuen. Dus nemen wij het er nog maar van. Iedere dag naar het strand, lekker hollen en vrij zijn. Het weer zet vandaag wel een domper op onze vreugde. Harde wind, regenbuien en het is veel kouder dan ik had verwacht. Een oude muts en een paar afgetrapte bontlaarzen die voor noodgevallen altijd in de auto liggen komen goed van pas. Ik zie er niet uit, maar je moet er wat over hebben om warm te blijven.
Het is niet druk. In de verte lopen wat mensen en honden, voor de rest is het landschap van ons. Het ziet er indrukwekkend uit. Een loodgrijze lucht met enorme, bijna zwarte wolken. Je kunt leunen tegen de wind die wild aan mijn jas rukt. De beukende golven maken zoveel lawaai dat ik mijn eigen stem niet eens hoor, dus kan ik ook niets tegen Hond zeggen. Dat hoeft ook niet want zij heeft al haar aandacht nodig om op de poten te blijven. De bal houd ik maar in mijn jaszak.
Waar opeens dat kleine hondje vandaan komt weet ik niet, maar hij is er en gaat niet meer weg. Een opdringerig ruwharig mormeltje. In mijn onschuld denk ik dat het beestje wil spelen, maar de ware bedoeling wordt al snel duidelijk.
Hij probeert Hond onder haar staart te besnuffelen maar kan er niet bij. Het is maar een nietig reutje maar hij heeft de libido van een stier en laat zich niet weg jagen. Opeens springt hij op Hond haar rug en bijt zich vast in haar nekhaar! Hond probeert hem af te schudden. Lukt niet. Hoe zij ook met haar achterlijf schudt en draait dat hondje schudt en draait gewoon mee. Als een mini jockey op een veel te groot paard. Hond raakt een beetje in paniek. Ze springt en maakt allerlei rare bewegingen om haar berijder kwijt te raken, daarbij komt zij zo ongelukkig op haar achterpoot terecht dat ze ervan jankt.
Het wordt nu toch echt te dol. Ik buk mij om dat hondje van Hond af te trekken, maar omdat Hond geen moment stil staat lukt het niet. Tijdens dat graaien schuift de muts over mijn ogen zodat ik ook niets meer zie. En dat kleine hondje maar brommen en grauwen en Hond maar heen en weer schudden en springen. Ik word het goed zat; ik heb de situatie totaal niet in de hand. En machteloos brul ik: "Donder op! Rothond!"
Op dat moment waait mijn muts af en kijk ik in een paar viooltjes blauwe ogen van een uiterst chique dame, die gekleed in een comfortabel warme wax jas met daaronder elegante suède laarzen, beleefd haar excuses aanbiedt voor het wangedrag van haar hond. Generaties beschaving en oud geld kijken op mij neer. Ik voel me heel ongemakkelijk en zeer bewust van mijn shabby kleding. Beschaamd mompel ik iets als een verontschuldiging voor mijn ordinaire uitval. "Ach", zegt ze, "ik zag u zo worstelen met mijn Basje, in zo'n situatie zou mijn laagje vernis ook smelten".
Thuis parkeer ik de auto en laat Hond eruit. Dan zie ik op haar kleed allemaal rode vlekjes ….. Basje is wel klein, maar niet gek!
